Aktywność fizyczna.

Z kraju i ze świata

          U znacznej grupy pacjentów niska sprawność i wydolność fizyczna jest skutkiem trybu życia, jaki prowadza i nie wynika bezpośrednio z przebiegu choroby. Stworzenie możliwości uczestniczenia w różnych formach aktywności ruchowej jest dla tych osób szansą poprawy i utrzymywania kondycji. Ćwiczenia pozwalają kształtować nie tylko aparat ruchu. Aby powtórzyć zadanie ruchowe, trzeba je zanalizować (zobaczyć, zrozumieć instrukcję), zapamiętać, odtworzyć. „Trenowane" są więc także procesy psychiczne. Proponowane ćwiczenia mogą bezpiecznie wykonywać osoby prowadzące normalny, domowy tryb życia. W przypadku współwystępowania innych chorób, takich jak niewydolność krążenia, niekontrolowane nadciśnienie krwi, choroba wieńcowa - przeciwwskazania do ruchu powinien ocenić lekarz.
          Ćwiczenia prowadzimy w dobrze wywietrzonym pokoju, siedząc (stojąc) naprzeciwko pacjenta.
Instrukcję słowną podajemy powoli, mówiąc wyraźnie, spokojnym głosem. Jednocześnie wolno pokazujemy ruch. Zaczynamy od 3-4 ćwiczeń powtarzanych 10 razy. Stopniowo rozszerzamy program. Zajęcia nie powinny trwać dłużej niż 20 minut. Jeżeli chory je lubi, można powtarzać „gimnastykę" dwa razy w ciągu dnia, zmieniając dobór ćwiczeń. Proszę pamiętać, że niektórzy chorzy będą traktować codziennie powtarzane ćwiczenie jak nowe zadanie ruchowe. Należy ich cierpliwie zachęcać i chwalić. Można ćwiczyć przy muzyce.
          Pierwszych efektów systematycznie prowadzonych zajęć można się spodziewać po trzech tygodniach. U podopiecznych i u opiekunów.


Hanna Jędrusiewicz